دید معمول در مورد جنبهٔ رهبری مردم با به میان آمدن عصر اطلاعات و امکانات اینترنتیه اطلاع رسانی مثل شبکه‌های اجتماعی حالا دیگر دگرگون شده و چون سابقهٔ قبلی نداشته تازه در آستانهٔ جا افتادن برای همگان است. اکنون شمار مردم می‌توانند به هر تعدادی هم که باشند توسط امکانات رایانه‌ای با هم تماس برقرار و شُور کنند. در ثانی اطلاعات خیلی از آحاد مردم هم بواسطهٔ همین امکانات اگر بیشتر از رهبران سابق نشده باشد کمتر از آن‌ها هم نیست. بنابراین مردم دیگر به تصمیم گیرنده احتیاجی ندارند بلکه تنها احتیاج به هماهنگ کننده هست که این امر هم می‌تواند تا بخش وسیعی به الگوریتم‌های رایانه‌ای سپرده شود تا دورهٔ نوینی از دموکراسی یعنی دموکراسی مستقیم متبلور و مردم ظهور کنند.

در همین راستا، با ضرورت فورس‌ماژور لازم است جهت شُور و تصمیم‌گیری ساکنین هر محلهٔ به طور مقدماتی تعیین شده در یک بخش، همچنین نمایندگان شوراهای محلات در شُور بخش، همچنین نمایندگان شورای بخش‌ها در شُور شهر، همچنین نمایندگان شورای شهرها در شُور استان و بالاخره شُور همهٔ استان‌ها در مجمع کل، متخصصان برنامه‌نویسی رایانه‌ای، شبکهٔ اجتماعی جدیدی را حتی‌الامکان در برون‌مرز که از دستبرد رژیم جنون و جنایات اسلامی مصون بماند، با عنوان پیشنهادی «همازوری» طراحی کنند که حداقل هم قابلیت برقراری مولتی مکالمات و کنفرانس‌های وسیع و همزمان ویدئویی همچنین امکان رأی‌گیری و هماهنگی به اضافهٔ فید خبری هم عمومی و هم خصوصی با امکان پیام‌رسانیه هم فردی و هم جمعی و غیره را دارا باشد.

شفافیت دستگاه‌های شهریاری از طریق سامانه‌های اینترنتی عمومی، زیر بازدید و نقد شهروندان و انتشار علنیِ مکالمهٔ آن‌ها از طریق رسانه‌های عمومی راهی برای خنثی کردن فساد که معمولاً از طریق تجمع اختیارات نزد یک یا چند قوای خاص رخ می‌دهد خواهد بود. در یک عبارت «عملکرد عمومی و شُور عمومی».

کسی که تنها در درن‌دشت زندگی نمی‌کند بلکه در جامعه با دیگران زندگی می‌کند لازم دارد از حقوق خودش و آنانی  که مسئولیت آن‌ها را به عهده دارد پاسداری کند. به ابزار این پاسداری در جمع انسان‌های دیگر می‌گویند سیاست.

از آنجایی که هوش مصنوعی بیشتر مشاغل را تصاحب می کند، با ظهور شهریاری مردم یا دموکراسی مستقیم مشغولیت بنیادین مردم پرداختن تمام وقت به سیاست خواهد شد. آن‌ها حقوق می‌گیرند که سیاست‌مدار باشند. بدین ترتیب چون مردم تصمیم گیرندهٔ اصلی خواهند بود تصمیم گیرندگان بر هوش مصنوعی نیز خواهند شد.

جمع، چند نفر، مسلم است که اداره‌اش بایستی بر دیدگاه و خواست همهٔ نفراتش استوار باشد تا کسی قربانی نشود. دیدگاه و به دنبالش خواست، ممکن است درست و محق باشد یا نباشد و برای چنین تشخیصی لازم است بررسی گردد. هر شخصی از این جمع می‌تواند برمبنای زاویهٔ نگاه خودش به یک قضیه و دیدگاه بنگرد و با مطرح کردن آن در شُورِ این جمع، بالا و پائین آن سنجیده و تصمیم گیری می‌شود. پس این شُور عارضهٔ اجتناب ناپذیر جمع است و وقتی این جمع گسترده شد، جامعه شد، هر تأکیدی یک شُور، یک حزب را می‌طلبد تا در شُور این شوراها، در مجلس، بررسی و تصمیم گیری گردد. پس مستلزم ادارهٔ یک جامعه قطعاً شُور و تحزب است.